O STOWARZYSZENIU „DLA ZIEMI”

Stowarzyszenie działa od 1995 roku, od 2009 prowadzi działania integracyjne pomiędzy polską społecznością, a cudzoziemcami. Od początku pracujemy na terenie Łukowa i tam skutki współpracy organizacji, szkoły, Urzędu Miasta są widoczne. Ze szkołą w Bezwoli współpracujemy od niedawna. Widzimy różnice pomiędzy obiema miejscowościami. Wiemy, że każde działanie zmierzające stronę porozumienia, umiejętnego rozwiązywania konfliktów,  jest niezwykle ważne. Na terenie wskazanych przez nas  miejscowości przydałoby się działanie wielu organizacji, niestety mało kto jest zainteresowany regularną pracą z uchodźcami. Od 2009 roku prowadzimy projektu integrujące uchodźców i społeczność lokalną. Bardzo trudne jest pozyskiwanie środków na takie działania i często pracujemy wolontariacko.

1. Nasza organizacja realizowała następujące projekty na terenie ośrodków oraz pobliskich szkół. Projekt „OBCY? Zbliżenia” (02.2009 – 06.2014). Projekt był skierowany cudzoziemców starających się o nadanie statusu uchodźcy, zamieszkujących ośrodki w Łukowie, Leonowie, Lublinie i Bezwoli, rozpoczęliśmy od działań dla dzieci i młodzieży, jak warsztaty artystyczne (muzyczne, teatralne, rysunkowe, ceramiczne); edukacyjne; lekcje języka polskiego i angielskiego; warsztaty dla nauczycieli oraz dla uczniów ze szkół, do których uczęszczają uchodźcy z zakresu wielokulturowości i wolontariatu, potem działania rozszerzyliśmy: o kursy zawodowe dla dorosłych uchodźców, poprzedzone nauką języka polskiego; o treningi piłki nożnej dla młodzieży, liczne wycieczki, konkursy, spotkania. Projekt był realizowany w różnych programach rocznych. W ramach projektu przez dwa lata zatrudnialiśmy asystentów kulturowych na terenie szkół w Łukowie i Lublinie. Zorganizowaliśmy kilkanaście wycieczek integracyjnych, do ciekawych i ważnych miejsc w Polsce.

2. Projekt „Chcemy mieszkać w Polsce” (02.2014-06.2015)- w ramach projektu realizowaliśmy różnorodne działania, skierowane do dwóch grup docelowych Funduszu, czyli przede wszystkim do osób, które uzyskały pobyt tolerowany oraz do polskiego społeczeństwa przyjmującego. Z uwagi na to, że osoby z pobytem tolerowanym są w dużo trudniejszej sytuacji, niż inni cudzoziemcy ponieważ nie mogą liczyć na pomoc materialną, a poziom ich umiejętności i integracji ze społeczeństwem nie zawsze jest na tyle wysoki, by móc sobie poradzić z wieloma kwestiami codziennego życia w Polsce. Stąd pomysł na lekcje języka polskiego, w niewielkich, kilkuosobowych grupach, zindywidualizowanej nauki, zarówno dla dorosłych, jak i ich dzieci, uczęszczających do polskich szkół. Podobna sytuacja wiązała się z kursami zawodowymi, dla osób powyżej 18 roku życia. Chcieliśmy także zapewnić co najmniej dwóm rodzinom kilkunastomiesięczną dopłatę do wynajmowania mieszkań. Poprzez organizację integracyjnych wyjazdów cudzoziemców i Polaków do miejsc ważnych historycznie, mieliśmy szansę na wprowadzenie beneficjentów do społeczeństwa kraju przyjmującego i umożliwienie im uzyskania podstawowej wiedzy dotyczącej historii, aspektów społeczno-gospodarczych, życia kulturalnego oraz podstawowych norm i wartości społeczeństwa kraju przyjmującego. Druga część projektu była skierowana do polskiego społeczeństwa przyjmującego, czyli głównie do młodzieży szkolnej. Poprzez liczne, atrakcyjne warsztaty, którymi objęliśmy młodzież z trzech miejscowości, w których przebywały osoby z naszej grupy docelowej (Lublin, Łuków, Biała Podlaska), chcieliśmy uwrażliwić młodych ludzi na problem migracji, pokazać aspekt historyczny, polityczny, ekonomiczny i po prostu ludzki. Temu również służyła regionalna kampania informacyjna, obejmująca swoim zasięgiem głównie Lubelszczyznę, przybliżająca poprzez ulotki, mini reportaż, wystawy fotograficzne tę grupę beneficjentów projektu polskiej społeczności.

3. Projekt „Głosem kobiet” (02.2014 – 01.2016) – był to szereg działań edukacyjnych i kulturalnych zmierzających do przeciwdziałania mowie nienawiści, dyskryminacji oraz aktom nietolerancji w miejscowościach na Lubelszczyźnie, w których znajdują się ośrodki dla cudzoziemców. Głównymi bohaterkami projektu były kobiety – uchodźczynie, osoby, które zmuszone były opuścić kraje swojego pochodzenia i rozpocząć swoje życie w Polsce. Chcieliśmy je zachęcić do aktywności społecznej. Kobiety poprzez swoje historie przybliżyły także kultury i religie krajów, z których przybyły. Wiemy, że wzajemne poznanie przełamuje stereotypy, pomaga zrozumieć to co obce i nieznane, przeciwdziała dyskryminacji, mowie nienawiści. Projekt zakładał szereg działań skierowanych do różnych grup odbiorców. Głównymi miejscami działań były: Wohyń, Milanów, Łuków i Lublin. Zorganizowaliśmy konferencję, szkolenia dla kadry nauczycielskiej oraz uchodźczyń. Odbyły się także warsztaty z udziałem uchodźczyń dla młodzieży licealnej, po nich młodzież pracowała nad stworzeniem „Wioski pokoju”. Wspólnie z Dariuszem Paczkowskim z Fundacji Klamra młodzież gimnazjalna malowała murale. Dzieci ze szkoły podstawowej przygotowały przedstawienia teatralne. Przeprowadzona została internetowa kampanię społeczną – w jej ramach powstał m.in. film, piosenka oraz viral. Została wydana internetowa publikacja podsumowująca projekt. Podczas projektu uczyliśmy się od norweskiej organizacji partnerskiej – Norwegian People’s Aid- Norsk Folkehejlp – od wielu lat pracującej w obszarze integracji uchodźczyń oraz przeciwdziałania dyskryminacji.

4. Projekt „Akcja-Integracja” (01.2016-04.2016) – to była seria kompleksowych działań informacyjnych dla społeczeństwa przyjmującego na temat nowych grup uchodźców, które Polska miałaby przyjąć w ramach procedur relokacji i przesiedlenia. W ramach projektu odbywały się spotkania w Klubach Kobiet Aktywnych (w 6 miejscach na Lubelszczyźnie – małe miasta i wioski) z udziałem osoby pochodzącej z Syrii (posiadającej także polskie obywatelstwo), która mieszkała w Syrii ponad 30 lat, także w czasie toczącej się tam obecnie wojny. W trakcie spotkania rozmawiałyśmy o kulturze syryjskiej, życiu codziennym w tym państwie oraz obecnej sytuacji. Kolejnym działaniem były warsztaty w szkołach ponadgimnazjalnych, których celem było dostarczenie rzetelnej wiedzy na temat sytuacji cudzoziemców ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy w Polsce oraz sytuacji w Syrii i Erytrei. Z warsztatami dotarliśmy do 6 miejscowości na Lubelszczyźnie, zajęcia odbyły się w 10 klasach. W Warszawie zorganizowaliśmy wydarzenie informacyjno-artystyczne na temat Syrii przybliżając kulturę syryjską oraz rozmawiając na temat tego w jaki sposób możemy pomóc ofiarom toczącej się tam wojny. Zorganizowaliśmy także wydarzenia dla kadry pedagogicznej pracującej w szkołach międzykulturowych. W trakcie konferencji i szkolenia dzieliliśmy się wiedzą i doświadczeniem z obszaru edukacji międzykulturowej. Rezultatem projektu są także dwie publikacje, pierwsza skierowana do dzieci arabskojęzycznych przybywających do Polski. W książeczce znalazły się najważniejsze informacje dotyczące polskiej historii, kultury i tradycji. Druga publikacja przybliża sytuację w Syrii i Erytrei, omawia zagadnienia związane z edukacją międzykulturową. W publikacji znalazły się także głosy osób od lat pracujących na rzecz integracji cudzoziemców w Polsce. W trakcie projektu gościliśmy także pastora niemieckiej parafii niosącego pomoc cudzoziemcom w Poczdamie i Berlinie.